سلااااااااااااااااااام به همه دوستای گلم خوبین؟؟؟؟؟ ممنون از نظراتون و این که به این وبلاگ میاین. امیدوارم که روز به روز این وبلاگ بهتر بشه تا شما هم بیشتر لذت ببرین. امروزم میخوام در مورد شکل و ساختمان تئاتر و ارکان تشکیل دهنده نمایش بگم واستون. البته این پست دو قسمتیه که اگه سه چها رروز صبر کنین اونم میذارم:

شکل و ساختمان تئاتر:

تئاتر های قدیم دایره ای شکل بوده و از چوب ساخته می شده است. جایگاه و پله ها نیز نیم دایره ای بود و به وسیله یک پرده،بسته می شد که هنرپیشگاه پشت آن لباس می پوشیدند و جلوی آن بازی می کردند. قسمت مسطح و مرکزی تئاتر "ارکسترا" جایگاه خوانندگان دسته جمعی بوده که در تراژدی های قدیم رل عمده را داشته اند و به وسیله آواهای خود مظهر احساسات شنوندگان بوده اند. هنرپیشگان که تعداد آنها از دو یا سه تجاوز نمی کرد، با این خوانندگان مکالمه اهنگی می کردند و با تغییر ماسک تغییر نقش می دادند. در این گونه تئاترهای چوبی، آثار "اشیل" و "سوفکل" را نمایش می دادند. در حدود اواسط قرن چهارم قبل از میلاد، تئاترهای سنگی برپا کردند که اغلب در دامنه تپه های ساخته می شد و پله ها به شکل نیم دایره و شیبی در حدود 2/1 تا 16/11 بالا رفته و در طبقه ها آخر به غرفه هایی منتهی می شده است. "صحنه"، ساختمان طویل و کم عرضی بوده است  که تا دو طبقه می رسید و به دیوار "صحنه" منتهی می شده است.. " دیوار سحنه" رو به داخل، دارای سردابه هایی بود که برای بازی کردن صحنه های داخلی به کار می رفت. در بعضی تئاترها، "دیوار صحنه" وجود نداشته و صحنه در حکم سکوی بزرگی بوده که روی آن بازی می کردند. در زمان یونانی ها، "جلوی صحنه" بسیار باریک ساخته می شد زیرا نقش عمده با خوانندگان بود که در ارکسترا قار می گرفتند و اهمیت(صحنه) کمتر بود ولی در زمان رومی ها که از اهمیت آوار دسته جمعی در تئاتر کاسته شد، "جلوی صحنه" وسیع تر شده "دیوار جلو صحنه" از قسمت های نیم دایره استوانه ای یا مربع شکل و با تناول نیم استوانه و مربعشکل ساخته می شد. در دو طرف صحنه، دو دالان بود که مجموعه کنارها و جلو و دیوار جلو و عقب تشکیل واحد مستقی را می داد. این قسمت از قسمت اصلی تئاتر یعنی ارکسترا و پله ها به وسیله دو دالان طرفین جدا می شد. این دالان ها در بعضی تئاترها بسیار عریض بود. بعدها روی دالان ها را طاق زدند و به این وسیله، تمام تئاتر در حکم یک ساختمان واحد به هم متصل شد.

عناصر و ارکان تشکیل دهنده نمایش:

نمایش در وسیع ترین مفهوم خود بر دو عامل حرکت و صدا استوار است این دو همواره تاثیری آنی برهم داشته و تحولاتی را گذرانده اند. اصولا تئاتر هم بر مکانی ااطاق می شود که مراسم در انجا وقوع میابد و هم بر فرایند ارتباطی که از طریق آن به منظوری خاص در محلی معین، توسط گروهی، اندیشه ای را از این گروه به گورهی دیگر انتقال می دهد. اجزا و عناصر تشکیل دهنده این فرایند که هریک در دیگری اثر می گذرارد و به نوبه خود از آن متاثر می شود. همچنان که در تعریف فوق می توان دید عبرات است از:

الف) متن واقعا یا نمایشنامه که می توان مکتوب باشد، یا ان که سینه به سینه از گروهی به گروه دیگر منتقل شود.

ب) گروه اجرا کنندگان شامل بازیگران، کارگردان، طراح دکور، طراح لباس، گروه فنی، نور، صدا و . . .

ج) تماشاگران

محلی که واقعه در آنجا به اجرا گذاشته می شود یعنی ساختمان تئاتر یا تماشاخانه که محل ثابت اجرای نمایش است یا هر مکانی که بتوان در آنجا نمایش اجرا کرد.

د) اندیشه یا فکر و پیامی که در متن نمایشنامه وجود دارد و توسط گروه اجرا ککندگان در اختیار تماشاگران گذاشته می شود.

ه) منظور یا هدف نمایشنامه که می تواند الف- دینی یعنی ستایش و بزرگداشت اولیای دین باشد. ب- سیاسی، تبلیغ شیوه خاصی از نظام حکومتی ج- آموزشی، دادن اطلاعاتی در زمینه های معین

و) درمان معالجه بسیاری از ناهنجاری های روانی بر اساس نظریات روانشناسان

ز) تفریحی و یا مواردی دیگر باشد

توی پست بعدیم به طور اختصار به بعضی از موارد بالا اشاره میکنم. امیدوارم که خوشتون اومده باااااااااااااشه!!!

درضمن کماکان منتظر سورپرایز باشین. احتمال میدم دوتا پست بعدیم اون سورپرایزو رو کنم . . .

در مورد این مطلب یا کلیت وبلاگم نظر داشتین خوشحال میشم بگین

ممنون. بای تا های